سالهاست از این هوا گریه طلب کرده ام .
سالهاست شمشیر برش زده ی باد را روی گونه هایم می کشانم .
فرق آبی تخیل خورشید را از دریا سالیان سال پرسه زده ام .
هیچ موجودی نبود برای فهمیدن غم شبهای تنهایی آسمان.
مدتهاست خون غم آلوده ای در شریان دلتنگی هایم غوطه می خورد.
از در و دیوار کالبدی ام انتظار چکه می کند.

---